Wat me voor de geest komt is dat de dag fris begint maar mooi belooft te worden en de weg naar Prekestolen is lang.We rijden open en nu en dan is onze pet een aangename bescherming tegen de koude lucht op ons dunbehaarde hoofd.
Op het traject met de oneindige bochten worden we uitbundig getrakteerd op mooie vergezichten.
Soms rijden we langs dichtgevroren rivieren, eigenaardig in mei.
Een obligate koffiepauze en een van de vele ferry's verder zien we al aankondigingsborden "Prekestolen". We leggen de kap dicht omdat het weer niet overtuigend meer is en omdat we toch straks de auto moeten achterlaten.
Tegen de late middag komen we aan op de parking van Prekestolen en het weer is van alles en nog wat.Onze eerste regendruppels van de reis maken de auto eventjes wat nat en daar blijft het dan bij.
.
follow us
Geen opmerkingen:
Een reactie posten